Kinderen & een echtscheiding

wat hebben ze nodig en wat zijn de valkuilen?

stabiliteit & onvoorwaardelijkheid

Hoe ga je met kinderen om in een echtscheidingssituatie? Als ouders uit elkaar gaan verandert er hoe dan ook veel.

De wereld staat even op z'n kop en dit heeft hoe dan ook veel impact op een kind. Maar bij een echtscheiding hoeft niet alles om het kind heen te veranderen. Door duidelijk te maken dat de zorg, liefde en veiligheid voor het kind onveranderlijk blijft, bied je een zekere stabiliteit.

Dat kan nog best een uitdaging zijn. De veranderingen van woning en school of het aangaan van een nieuwe relatie, brengen toch veel veranderingen en onzekerheden met zich mee, die aan het gevoel van stabiliteit tornen. In die zin kun je dat niet voorkomen en is het vooral belangrijk wat je daarbij uitdraagt en dat je je kind ook de ruimte laat om daar boos en verdrietig over te zijn. Daar heeft het hoe dan ook recht op. Als je dit als ouder niet duldt, gaat een kind deze emoties onderdrukken en kan dit op een later moment voor nog meer problemen gaan zorgen. 

 

Daarnaast is het goed om je kind op een gepaste manier bij de veranderingen te betrekken. Praat er samen over, leg uit dat je een beslissing hebt (moeten) nemen die wel een verandering met zich meebrengt, dat je begrijpt en erkent hoe dit voor je kind is en geef je kind dan ook ergens zeggenschap over, zodat die het gevoel van grip en veiligheid niet volledig denkt te verliezen.

Stel dat jij een nieuwe woning hebt uitgekozen, laat je kind dan bijvoorbeeld meebeslissen over de inrichting van diens kamer of over de housewarming.

Of stel dat er een nieuwe school is gekozen, laat je kind dan een (wensen)lijstje opstellen met wat het nodig heeft om een fijne start te maken op de nieuwe school.

 

Als het praktisch mogelijk is om de schoolsituatie gelijk te houden, dan is dat natuurlijk zeer prettig en wenselijk voor het kind. Als een kind wegens omgangsregelingen te maken krijgt met reistijd en praktische zaken, dan is het heel fijn als ouders daarbij kunnen zorgen dat het kind zo min mogelijk leuke partijtjes, clubjes of uitjes hoeft te missen. Een kind heeft niet om de situatie gevraagd en heeft recht op deze leuke uitjes.

Ouders kunnen hierin veel emotionele schade beperken, door zich dan enigszins op te offeren.

In de praktijk komt het helaas nog wel eens voor dat één van de ouders vindt dat de andere ouder zich maar moet opofferen, omdat die een onvoordelige keuze heeft gemaakt. Vanuit de ouder gezien is dat heel begrijpelijk, maar helaas benadeel je daarmee vooral het kind. De opoffering zal hoe dan ook

van beide kanten moeten komen.

Het loyaliteitsconflict & respect naar de ander

De liefde voor elkaar kan over zijn, maar de liefde voor een kind is onvoorwaardelijk en andersom in essentie ook.

Kinderen zijn graag loyaal aan beide ouders. Er is niets pijnlijker dan moeten 'kiezen' tussen je ouders. Daarom doe je er als ouder verstandig aan om te alle tijden duidelijk te maken dat je kind nooit hoeft te kiezen of de ene ouder teleurstelt als hij/zij bij de andere ouder wil zijn.

Kinderen voelen zich vaak al schuldig als ouders uit elkaar gaan, omdat ze mogelijk denken dat ze dit hadden kunnen voorkomen. Dit is een heel normale gedachte die kinderen dan hebben, omdat het heel moeilijk te verkroppen is voor ze, ze geen invloed hebben op de situatie. Ze willen er hoe dan ook iets aan kunnen doen en blijven vaak jaren lang nog denken dat het ook ooit weer 'goed' zal komen.

 

Daarnaast maakt een kind zich vaak zorgen om een van de ouders als die zich in een slachtofferrol bevindt (verlaten is, slecht behandeld is, het zwaar heeft). Op dat moment ligt een loyaliteitsconflict als gauw op de loer. Het kind voelt dan zo sterk mee met die ouder, dat het de andere ouder misschien als 'slecht' of 'bedreigend' gaat zien en zich daartegen gaat afzetten. Dit wordt al helemaal versterkt als de ene ouder dit ook regelmatig bevestigt, door negatieve uitingen over de andere ouder te doen of te laten merken dat de ander niks goed kan doen in diens ogen. Een kind krijgt dat allemaal heel sterk mee, zowel verbaal als non-verbaal en zal daar helaas ook last van ondervinden. 

 

Het respect dat ouders voor elkaar hadden kan soms na een echtscheiding gedeeltelijk of volledig verdwenen zijn. Maar dit mag niet ten koste van het kind gaan. Hoe moeilijk het ook kan zijn, probeer als ouder nooit in bijzijn van het kind de andere ouder naar beneden te halen. Natuurlijk mag je toegeven dat je boos of verdrietig bent door iets dat er tussen jullie is gebeurt. Dat is heel menselijk en gezond voor een kind om als 'normale' zaak in het leven mee te krijgen. Maar pas op dat je de ander daarbij niet in een slecht daglicht plaatst. Dat valt niet mee, maar is voor je kind heel belangrijk.

Een kind mag dan wel een voorkeur hebben om bij één van beide ouders te zijn, diep van binnen blijft het wel houden van allebei en voelt het alsof er een deel van het kind zelf wordt afgekeurd als er neerbuigend over een ouder gesproken wordt.

 

Als de gemoederen hoog oplopen, worden kinderen soms bewust of onbewust ingezet als 'wraakmiddel'. Dit kan uiteindelijk nooit de bedoeling zijn en vraagt echt om extra alertheid van ouders. Kap het gesprek echt even af totdat het kind er niet bij is en als je later inziet dat je te ver bent gegaan, kom er dan in ieder geval bij je kind even op terug door te zeggen dat je iets hebt gezegd dat niet helemaal de bedoeling was. Vraag of je kind er nu zorgen en misschien wel vragen over heeft. Misschien heeft het iets opgepikt en denk het dat je niet meer wil dat het naar de ander gaat of misschien denkt het nu dat het bij de ander onveilig is in huis. Het kan echt een eigen leven gaan leiden en voor meer schade zorgen...

Deze boodschappen zijn heel belangrijk om uit te dragen naar je kind

  • Ook al houden wij niet meer van elkaar, we zullen ALTIJD van jou blijven houden
  • Ook al houden wij niet meer van elkaar, jij mag ALTIJD van ons beiden blijven houden
  • Als wij een probleem met elkaar hebben, moeten wij dat zelf oplossen.
  • Als wij ruzie maken en jij dat niet wil horen of zien, mag jij dat ALTIJD zeggen.
  • Jij mag boos en/of verdrietig zijn en je mag dat (op een gezonde manier) laten merken.
  • Je mag de ander altijd zien en spreken. Ook als ik de ander niet wil zien of spreken.
  • Ik wil heel graag dat je het fijn hebt bij de ander. Ook als je ziet dat ik verdriet heb.
  • Mijn boosheid en verdriet hoort bij mij. Jij hoeft het niet over te nemen.

Begeleiding bij Lieve Maan

Als ik kinderen in een echtscheidingssituatie begeleid, geef ik ze alle ruimte om gedachten, zorgen en emoties rondom hun situatie te uiten. Vervolgens onderzoek ik spelenderwijs met het kind welke belemmeringen er zijn en welke stappen we kunnen maken om deze op te heffen. Dit gebeurt allemaal in een vertrouwelijke setting en met diverse methoden en spelmaterialen. Er is veel ruimte voor verwerking en voor verkenning van mogelijkheden om met de situatie om te gaan.

 

De focus ligt altijd op het kind en niet op de ouders en hun conflict. Ik heb dus geen bemiddelende rol en blijf neutraal ten opzichte van het proces dat gaande is tussen de ouders onderling. De adviezen die ik ouders meegeef, zijn telkens in belang van het kind en met de informatie die vanuit de sessies naar voren is gekomen. Soms adviseer ik ouders dan ook om naar een kindbehartiger of mediator te gaan, als er toch meer behoefte is aan een bemiddelende rol, of juridische inmenging. 

Kindercoach en speltherapeut in Haarlem. Begeleiding voor kinderen op gebied van hooggevoeligheid/hoogsensitiviteit, rouwverwerking, verdriet, faalangst, stress/spanningsklachten.

Wil je weten of ik iets voor jouw kind kan betekenen? Neem vrijblijvend contact op.


Volg Lieve Maan ook op Social Media!

HSP, Lieve Maan op instagram
Hooggevoeligheid. Lieve Maan op Facebook
Hoogsensitief kind. Lieve Maan op Pinterest.
Hooggevoelig kind. Lieve Maan op YouTube.


Lieve Maan is aangesloten bij: Vind een Therapeut.nl